Historia biżuterii w pigułce.

Biżuteria ręcznie robiona towarzyszy nam od zarania dziejów. Już człowiek prehistoryczny był weń odziany. Początkowo tylko mężczyźni nosili biżuterię. Wykonywana głównie z pozostałości po upolowanej zwierzynie miała świadczyć o statucie, sile I męstwie noszącego, oraz miała chronić jako amulet. Do czasów obecnych przetrwały pozostałości naszyjników ręcznie robionych z kości, zębów, kamieni czy drewna.
W kolejnych etapach rozwoju zaczęto wytwarzać biżuterię z metali. Najlepiej te sztukę wykształcili Egipcjanie, Grecy I Rzymianie. Wszyscy oni wykonywali biżuterię ręcznie robioną z ogromnym zaangażowaniem. Cechowała się ona duża zdobnością w ornamenty kwiatowe. Zaczęły pojawiać się prócz naszyjników ręcznie robionych także ręcznie robione bransoletki, kolczyki, broszki oraz grzebienie do włosów.
W okresach nieco pomniejszych jak średniowiecze, biżuteria ręcznie robiona kontynuowała tradycje antyczne, lecz bardziej podporządkowana została wymowie religijnej. I tak, pierścienie nosili kardynałowie, wyroby ze złota przysługiwały władcom.
W wiekach XVI I XVII złotnictwo rozkwitło. Jednak poprzez rozpowszechnienie wzorników biżuteria ręcznie robiona już nie była tak oryginalna. W rożnych zakątkach można było znaleźć takie same wzory.
Bliżej współczesnym czasom biżuteria zaczęła stawać się domeną kobiet. To one zdobiły swe szyje naszyjnikami ręcznie robionymi, przypinały do piersi brosze a w uszach widniały pięknie zdobione kolczyki ręcznie robione pełne przepychu.
W obecnych czasach biżuteria zależy głównie od fantazji projektującego. Mnogość dostępnych materiałów sprawia, że biżuteria ręcznie robiona bywa niezwykle oryginalna a wykorzystanie niespotykanych zestawień materiałów powoduje, że jest intrygująca…